Για να κατανοήσετε πραγματικά το ύψος της κουλτούρας των χίπις, πρέπει να εξετάσετε όλα όσα αντιμετώπιζε. Τη δεκαετία του 1960 βρισκόμασταν στις παραμονές της καταστροφής, η ανθρωπότητα αντιμετώπιζε την εξόντωση ενώ οι πολιτικοί συνωμοτούσαν. Όσοι δεν ήθελαν να συμμετάσχουν σε αυτή την απόφαση, ενώθηκαν και έδειξαν ότι η ανθρωπότητα μπορεί να ζήσει με ειρήνη, αγάπη και αρμονία. Η απάντηση φυσούσε στον άνεμο και γεννήθηκε η κουλτούρα των χίπις. Με έδρα κυρίως το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, το κίνημα των χίπις προώθησε την ανοχή στα ναρκωτικά, την αγάπη για την ανθρωπότητα και τη διαμαρτυρία για όλες τις μορφές πολέμου. Με τις ΗΠΑ να έχουν κολλήσει στον πόλεμο του Βιετνάμ, ο κόσμος ήταν πολύ ασπρόμαυρος με μια νότα καμουφλάζ. Μέσω της τέχνης με επιρροές από το LSD, ο κόσμος άνοιξε σε τρίπτυχα χρώματα και μοτίβα που δεν είχαν ξαναδεί. Φαινόταν ότι η ανθρωπότητα θα ήταν καλά τώρα και ότι όλοι θα κάναμε έρωτα, όχι πόλεμο. Ένα από τα πρώτα πράγματα που σκέφτεστε σχετικά με την κουλτούρα των χίπις είναι τα φεστιβάλ και η μουσική. Τα φεστιβάλ του Γούντστοκ και του Νήσου Γουάιτ του 1969 έχουν περάσει στον κόσμο των θρύλων, όπου πολλοί «εύχονται να ήταν εκεί». Ο Τζίμι Χέντριξ που έπαιζε το «λαμπερό με τα αστέρια» και το «See me, feel me» των Who την ανατολή του ηλίου έχουν γίνει εμβληματικές στιγμές της ροκ εν ρολ.